 |
 |
|
|
راهنمای کوهنوردی برای مبتدی ها
به نام خالق کوهها
که تازه به عرصه کوهنوردی وارد شده اند. از آنجایی که در سایت چنین دسته بندی و یا آرشیوی برای استفاده کوهنوردان مبتدی وجود ندارد، امروز بر آن شدنم که یک پست با همین عنوان ایجاد کنم تا به امید خدا برای علاقمندان مفید واقع شود.
موارد هستند: مسیر هموار یا نسبتا هموار، غیر فنی و بدون چالش، پر رفت و آمد، وجود پناهگاه و یا ایستگاه یا کافه در مسیر، ایمن سازی شده و امکان امداد و نجات و مناسب برای افراد مبتدی و کسانی که تازه کوهنوردی را شروع کرده اند. لازم به ذکر است که فقط مسیرهای شمال تهران ایمن سازی شده و در مسیر پناهگاه و یا کافه دارند. باقی مسیرها خارج از این محدوده (مثل لواسان و یا امامزاده داود) فاقد این شرایط هستند.
سیرهای کوهپیمایی:
سنگی و ناهموار 4- دربند (1800 متر) تا ایستگاه 5 (2950 متر) از مسیر دره اوسون: 3.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند، بخشی از مسیر سنگی و ناهموار 5- دارآباد (1700 متر) تا باغچه خلیل (2300 متر): 2 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند، بخشی از مسیر سنگی و ناهموار 6- پارک جمشیدیه (1850 متر) تا پناهگاه کلکچال (2600 متر): 2 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا تند و کاملا هموار 7- ولنجک (1850 متر) تا ایستگاه 2 تله کابین توچال (2480 متر): 2 ساعت، کیفیت مسیر: شیب ملایم و کاملا هموار 8- ولنجک (1850 متر) تا ایستگاه 5 تله کابین توچال (2950 متر): 4.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط و کاملا هموار 9- گلابدره (1800 متر) تا انتهای دره (2250 متر): 1.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط و نسبتا هموار 10- فرحزاد (1650 متر) به امامزاده داود (2600 متر): 5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب نسبتا ملایم و کاملا هموار 11- روستای سنگان (2100 متر) به آبشار سنگان (2575 متر): 2.5 ساعت، کیفیت مسیر: شیب متوسط و هموار
معیار درجه سختی در برنامه های قله: اگر قله توچال (3960 متر) با 2160 متر اختلاف ارتفاع و طول مسیر صعود 9 کیلومتر را با درجه سختی 10 در نظر بگیریم، درجه سختی این مسیرها نسبت به توچال می تواند تقریبا چنین اعدادی باشد. برای درک بهتر این موضوع اینطور بگم که فشاری که در برنامه هایی مثل چین کلاغ، پرسون و یا چشمه شاهی میاد تقریبا نصف فشاری هست که به کوهنورد در صعود به قله توچال میاد. تقریبا تمام این مسیرها بدون نکته فنی و یا دشواری خاص بوده و ملاک سنجش فقط دو عامل: شیب و همواری مسیر آنها می باشد. مثلا درکه و مسیر قله چین کلاغ دارای شیب ملایم تر و مسیر هموارتر (بدون سنگ و صخره و … ) نسبت به دربند و قله توچال است.
اینجا آورده شده است.
مسیرهای کوهنوردی و قله:
چند توصیه برای تازه کارها:
برنامه کوهپیمایی به ترتیب از سبک تا سنگین تر اجرا کرده، سپس به سراغ اولین قله سبک بروند و پس از آن قله ها و برنامه های سنگین تر … – برنامه ها می توانند هر هفته و یا یک هفته درمیان اجرا شوند تا آمادگی فرد حفظ شود. پیشنهاد می شود که در طول هفته حداقل دو جلسه ورزش نیمه سنگین داشته باشید (ورزشی که به اصطلاح عرق تان را درآورد) خصوصا دو جلسه دویدن در طول هفته ایده آل است. اگر برنامه کوه شما یک هفته در میان است، ورزش در طول هفته اهمیت بیشتری پیدا می کند. به تغذیه در طول هفته و خصوصا روز قبل از برنامه اهمیت دهید و شب قبل از برنامه خوب بخوابید.
برای حفظ سلامت زانوها، مهم ترین عامل روند تدریجی برنامه ها از سبک به سنگین تر است. شتابزده عمل نکنید. خیلی زود با نفرات و یا گروههایی که آماده تر از شما هستند همراه نشوید. سرعت و توانایی شما کمتر از آنها بوده در نتیجه احتمال آسیب به زانوها افزایش می یابد. خصوصا در هنگام فرود که بیشترین فشار به زانوها وارد می آید. به شخصه بارها دیده ام که اشخاص ناآماده در اثر فشار بیش از حد به زانو در یک برنامه دچار زانو درد شده اند. زانو دردهایی که بعضا هیچوقت خوب نمی شوند! برای تقویت زانوها، و حتی درمان زانو درد، تقویت عضلات چهار سر ران و حرکتهای کششی پا در طول هفته توصیه می شود.
راهنمای خرید کفش کوهنوردی: کفش کوهنوردی مهمترین آیتم برای هر کوهنورد است. اگر بودجه تان به خرید کفش خارجی و برند نمی رسد، برای شروع می توانید سری به فروشگاههای کفش ملی، بلا و و یا فروشگاههای کوهنوردی گمرک بزنید و کفش کوه یا پوتین های چرمی بخرید. یا کفش های کوه تبریز مثل کسری و امثالهم در منیریه و یا بهتر از همه اینها از کفش کوه آسیا مدل های 209 و 210 (نمایندگی منیریه) شروع کنید. قیمت همگی اینها در حال حاضر (سال 97) زیر 200 ه.ت است. ترجیحا برای خرید کفش کوه ایرانی زیاد هزینه نکنید. تجربه چند ساله من برای خودم و دوستان همنوردم این است که کفش کوه ایرانی (حتی برندها و آنها که ظاهر شکیلی دارند)، گذشته از مسائل مهم از جمله دوام، ضدآب بودن، ارگونومی و غیره، ممکن است پایتان را بزند. به اصطلاح بگیر نگیر دارد!
لیست لوازم مورد نیاز برای شروع کوهنوردی: کفش، کوله، باتوم (ترجیحا کلیپسی)، جوراب ضخیم حوله ای، عینک آفتابی، کرم ضد آفتاب، هدلامپ، زیر انداز کوچک (زیر باسنی)، گتر (ضروری زمستان)، یخ شکن یا کرامپون (ضروری زمستان)، کاپشن گورتکس (ترجیحا دو پوش) یا بادگیر، پانچو، کلاه و دستکش پاییزی و دستمال سر، و … شلوار و پیراهن برای شروع می توانید هر چیزی بپوشید اما اگر مخصوص کوهنوردی و از فروشگاههای کوهنوردی تهیه کنید بهتر است. یک سری لوازم هم هستند که ضروری نیستند و به مرور زمان می توانید تهیه کنید. مثل: گاز کوهنوردی، فلاسک چای، زیرانداز تاشو، چادر، کیسه خواب، زیر انداز مخصوص کیسه خواب، دستکش زمستانی،
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه اولbst3 . |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||