|
|
|
|||||||||||
|
مسیرهای کوهنوردی شمال تهران
به غرب، از دره ی دارآباد تا دره ی فرحزاد امتداد دارد. در اين بين درههاي متعدد ديگري نيز هست که اکثر آنها شمالي-جنوبي هستند. بلندترين نقطه اين رشته کوه، قله توچال با ارتفاع 3961 متر است. کوهستان شمال تهران، پر رفت و آمدترين منطقه کوهستاني ايران و يکي از مسيرهاي پر رفت و آمد کوهپيمايي در جهان است. به همين نسبت در اين منطقۀ کوهستاني حوادث تلخ بسياري نيز ر خ داده است.
در ابتداي مسيرهاي کوهستان شمال تهران، قهوه خانه و رستوران فراوان است و به همين دليل بسياري از افراد، به قصد تفرج وارد مسيرهاي آن ميشوند و با نداشتن وسايل، تجربه و شناخت از مسيرها، اقدام به صعود ناشيانه ميکنند و اين، به ويژه در زمستان خطرهاي جدي را به دنبال دارد.
مسیر دارآباد | مسیر کلکچال | مسیر دربند(شیرپلا) | مسیر ولنجک(تله کابین توچال) | مسیر درکه (پلنگ چال)
ابتداي اين مسير، محله ی دارآباد در شمال شرقي شميران است. پس از منطقه اي كه به پاركينگ مشهور است و تابلوي راهنماي رود - دره ها و نقاط مشهور ارتفاعات دارآباد در آن نصب شده است.
مشخصي در بالادست شرقي رودخانه به سمت شمال امتداد مييابد. سپس، مسير به ابتداي دره کوچکي در سمت شرق ميرسد. اينجا یک دو راهي وجود دارد. یک راه مسيري است كه به تدريج در شيبي تند (يال شن سياه) رو به شمال شرقي امتداد يافته است و پس از حدود دو ساعت بر لبه يال جنوبي قله و از آنجا رو به شمال و روي يال با شيب ملايم به قله دارآباد با ارتفاع 3193 متر منتهي مي شود؛ و ديگري راهی است كه در امتداد دره اصلي به گردشگاه هاي حاشيه رود و آبشارهاي بالادست ختم مي شود. بايد توجه داشت براي دسترسي به قله ممكن است در تابستان بتوان مسيرهاي ديگري را هم انتخاب كرد كه البته توصيه نمي شود؛ وليكن در زمستان، بايد حتماً از مسير يال شن سياه استفاده كرد، چرا كه احتمال ريزش بهمن در ساير مسيرها زياد است و تاکنون جان چند نفر را گرفته است. همچنين احتمال ريزش بهمن از بالاي چشمه درازلش پس از بارش برف تازه وجود دارد.
آغاز اين مسير پارک جمشيديه است و از اين نقطه پس از حدود دو ساعت کوهپيمايي در مسيري با پهناي زياد، زيگزاگ و کم شيب به مجتمع کلکچال با ارتفاع 2600 متر ميرسيم. وجود مجتمع كوهستاني کلکچال كه مديريت آن وابسته به وزارت آموزش و پرورش است، يکي از جذابيتهاي اين مسير است. در محوطه مجتمع کلکچال، برج ديدني کلکچال قرار دارد که به صورت نمادي براي شناسايي اين مسير درآمده است.
شروع اين مسير، ميدان سربند (مجسمه كوهنورد) به ارتفاع 1800 متر است، و براي رسيدن به قله توچال در ادامه باید از آبادي پس قلعه، پناهگاه شيرپلا، و جانپناه اميري عبور کرد.
بيشترين تردد در اين مسير صورت ميگيرد. قسمت هایي از مسير منتهي به شيرپلا كاملاً پرشيب و سنگي است، تا آنجا كه بناچار در نقاطي پله هاي فلزي كارگذاشته شده و طناب كشي شده است.
كوهپيمايي در اين مسير به ويژه در زمستان دشوار است، زيرا قسمت هايي از مسير پايين دست به دليل تردد روزانه کاملاً يخ ميزند، در حفره ها و دره هاي كوچك و بزرگ مسير برف زيادي م ينشيند و يال منتهي به قله نيز بسيار بادگير است. در مسير ميدان سربند تا قله توچال دوراهي هاي فراواني هستند که به نقاط مختلفي همچون بنديخچال (محل تمرین سنگنوردی) ، دره ی اوسون، مجتمع كلكچال، قله ی اسپيلت، ايستگاه پنج تله کابين و ساير مسيرهاي فرعي ختم مي شوند. در فصل زمستان تجربه كردن مسيرهاي فرعي خطرناک است و مي تواند بسيار تلخ باشد. در ساير فصل ها نيز بدون تجربه، آمادگي و راهنمايي در اين مسيرها گام نگذاريد. برخي از کوهپيمايان، به قصد رسيدن به قله توچال و به اميد پايين آمدن سريع با تله کابين، بدون توجه به شرايط جوي اقدام به صعود میکنند. در اين مواقع گاه مدت صعود طولاني مي شود و شخص هنگامي به ايستگاه تله كابين مي رسد كه ديگر تعطيل شده است. بايد توجه داشت كه فعاليت تله کابين در شرايط نامساعد جوي متوقف مي شود، همچنين زمان فعاليت آن در زمستان حداكثر تا حدود ساعت 15 است و در ارائه خدمات، برای اسکي بازان اولویت قائل است. در شيرپلا یک مجتمع كوهستاني فعال است كه به كوهنوردان خدماتي از قبيل غذا و حتي محل خواب ارائه مي دهد. در ميانه راه شيرپلا به قله توچال، در ارتفاع 3480 متری جانپناه اميري قرار دارد كه فاقد هر گونه امكانات رفاهي است و گاه نیروهای اطلاع رسانی در روزهای تعطیل در آن مستقر هستند. همچنين جانپناهي روي قله توچال وجود دارد كه در زمستان بسيار سرد و گاه انباشته از برف است و نبايد به آن اميد زيادي بست. جبهه شمالي توچال بسيار وسيع و ك وهنوردي در آن منطقه در زمستان با خطرهایي همچون گم شدن، تحليل انرژي، بهمن زدگي، و ... همراه است. زماني که به خط الرأس نزديک هستيد، به ويژه در هواي نامناسب، از منحرف شدن به آن سو اجتناب کنيد!
مبدأ اين مسير ولنجک است و پس از پارکينگ، تا ايستگاه يک تله کابين مسير آسفالت است. در ادامه، مسير مناسب راهپيمايي به صورت مارپيچ و با شيب کم تا ايستگاه دوم تله کابين حدود يک ساعت طول ميکشد. از ايستگاه دوم تا ايستگاه پنج، هيچ ايستگاه يا رستوراني وجود ندارد. در اين بخش از مسير که راه پیمایی در آن در شرایط عادی حدود سه ساعت طول ميکشد، خطرهاي بهمن، سقوط، گم شدن و تحليل انرژي وجود دارد. در ايستگاه 5 مجتمعي فعال است كه پناهگاه محسوب نمي شود و خدمات كوهنوردي ارائه نم يكند و بيشتر پذيراي گردشگران عمومي است.
پس از ايستگاه پنج در نهايت با حدود 4ساعت صعود و گذشتن از ايستگاه هفت، مسير به قله توچال منتهي ميشود. كوهنوردي در اين مسير، خصوصاً در فصل زمستان خطرات خاص خود را دارا است و مستلزم برنامه ريزي ويژه است. كوهپيماياني كه در اين مسير با تله كابين تردد مي كنند بايد به تفاوت دماي ناگهاني بين مبدأ صعود و مقصد، توجه داشته باشند و با پوشاك مناسب و هم هوايي )تطبيق تدريجي بدن با تفاوت فشار ناشي از اختلاف ارتفاع( نسبت به ورود به مناطق بالادست ا قدام كنند. اين امر به ويژه براي كودكان از اهميت بيشتري برخوردار است.
سراسر اين مسير تا پناهگاه پلنگ چال (2550 متر)، از داخل دره زيباي پلنگ چال و از كنار رودخانه ميگذرد که يكي از زيباترين مسيرها در ارتفاعات شمال تهران است. دره ی درکه براي كوهپيمايي زمستاني، تا منطقه اي به نام « اذغالچال » امن و مناسب است. ادامه مسير و ارتفاعات بالاتر از آن در زمستان، احتمال ريزش بهمن وجود دارد. در اين مسير افرادي بر اثر ريزش بهمن مصدوم يا كشته شده اند. در نيمه راه دركه به پلنگچال، در ضلع غربي ارتفاعات مشرف به رودخانه، درهاي پردرخت وجود دارد كه به جنگل كارا موسوم است. اين جنگل حدود نيم ساعت از مسير اصلي دركه- پلنگ چال فاصله دارد و كوهپيمايي زمستاني به آنجا خطر خاصي ندارد. ادامه مسير جنگل کارا براي دسترسي به قل ههاي دوشاخ و چين کلاغ داراي پاکوب است، اما رفته رفته راه پرشيب مي شود. اين مسير كم تردد است، بنابراين بدون راهنما و آمادگي کافي از صعود به مناطق بالادست در اين مسير خودداري کنيد. مسير اصلي دركه- پلنگ چال در نهايت به مجتمع كوهستاني پلنگ چال ختم مي شود. البته مسيري در امتداد شرقي پس از اين مجتمع، پلنگ چال را به ايستگاه 5 تله كابين توچال متصل مي كند. کوهنوردي در اين مسير يا صعود به ارتفاعات بالادست و قله پلنگ چال در فصل زمستان مي تواند با خطر بهمن همراه باشد! گاه كناره رودخانه اين مسير شاهد برپايي آتشي هستيد كه با شكستن شاخه آخرين بازماندگان درختان اين مسير زيبا افروخته شده اند. شما از اين كار پرهيز كنيد و در ترويج حفاظت از محيط زيست سهيم باشيد.
مسیرهای ایمن کوهستان شمال تهران
این مسیرها از ایمنی، امنیت و امکانات مسیرهای ایمن برخوردار نبوده و گام گذاشتن در این مسیرها باید با تحقیق و آگاهی و با توجه به شرایط زمانی و تواناییهای فردی انجام گیرد، بویژه در فصل زمستان وجود راهنما در این مسیرها لازم است.
دره گلابدره در حد فاصل بین کلکچال و دربند واقع است. گلابدره از ارتفاع 1800 متر شروع شده و تا ارتفاع حدود 2250 متر امتداد دارد. در این مسیر با حدود یک ساعت پیادهروی به دره زیبای وزباد میرسید که آبشار کوچکی در ابتدای آن قرار دارد. این آبشار کوچک با محیط سرسبز پیرامون مقصد نهایی بسیاری از کوهپیمایانی است که قصد ادامه مسیر را ندارند. کوهپیمایی از ابتدا تا انتهای دره گلابدره چیزی حدود یک ساعت و نیم زمان میبرد. برخلاف دربند و درکه اینجا از کافهها و رستورانهای تودرتو و ازدحام کوهپیمایان خبری نیست.
این مسیر از بالای محله فرحزاد در ارتفاع 1650 متر شروع شده و با عبور از یک جاده خاکی پیچ در پیچ بهطول 15 کیلومتر، در نقطه پایانی به حرم مطهر امامزاده داود در ارتفاع 2600 متر میرسد. مسیر کوهپیمایی فرحزاد به امامزاده داود یکی از قدیمیترین و مشهورترین مسیرهای کوهپیمایی شمال تهران است. تا همین 30-40 سال پیش که هنوز جاده جدید امامزاده داود از مسیر سولقان و
کن احداث نشده بود این جاده تنها راه ارتباطی به امامزاده داود محسوب میشد. پیادهروی در این جاده زیبا در امتداد دره فرحزاد، حدود پنج ساعت زمان میبرد. برخی از گردشگران این جاده را با خوردوهای شاسی بلند و دو دیفرانسیل نیز طی میکنند.
دره حصارک واقع در شمالغرب تهران، از مسیرهای کمتر شناخته شده در کوهستان شمال تهران است. حصارک شامل دو مسیر است: مسیر کم شیب تا آبشار حصارک ادامه دارد. پیادهروی از ابتدای دره تا پای آبشار کمتر از یک ساعت زمان میبرد. مسیر بعد از آبشار کمی ناهموار است اما اگر از آن رد شوید، راه پاکوب در امتداد دره همچنان به سمت بالا ادامه دارد. در نهایت به قله بند عیش به ارتفاع 2760 متر ختم میشود.
|
||||||||||||