 |
 |
|
|
شـــــا هـــــنامه
مردن كىكاوس
چو با ايمنى گشت كاوس جفت همه راز دل پيش يزدان بگفت چنين گفت كاى برتر از روزگار تو باشى بهر نيكى آموزگار ز تو يافتم فرّ و اورنگ و بخت بزرگى و ديهيم و هم تاج و تخت تو كردى كسى را چو من بهرهمند ز گنج و ز تخت و ز نام بلند ز تو خواستم تا يكى كينه ور بكين سياوش ببندد كمر نبيره بديدم جهان بين خويش بفرهنگ و تدبير و آيين خويش جهانجوى با فرّ و برز و خرد ز شاهان پيشينگان بگذرد چو با ايمنى گشت كاوس جفت همه راز دل پيش يزدان بگفت چنين گفت كاى برتر از روزگار تو باشى بهر نيكى آموزگار ز تو يافتم فرّ و اورنگ و بخت بزرگى و ديهيم و هم تاج و تخت تو كردى كسى را چو من بهرهمند ز گنج و ز تخت و ز نام بلند ز تو خواستم تا يكى كينه ور بكين سياوش ببندد كمر نبيره بديدم جهان بين خويش بفرهنگ و تدبير و آيين خويش جهانجوى با فرّ و برز و خرد ز شاهان پيشينگان بگذرد چو سالم سه پنجاه بر سر گذشت سر موى مشكين چو كافور گشت همان سرو يا زنده شد چون كمان ندارم گران گر سر آيد زمان بسى بر نيامد برين روزگار كزو ماند نام از جهان يادگار جهاندار كىخسرو آمد بگاه نشست از بر زيرگه با سپاه از ايرانيان هرك بد نامجوى پياده برفتند بىرنگ و بوى همه جامههاشان كبود و سياه دو هفته ببودند با سوگ شاه ز بهر ستودانش كاخى بلند بكردند بالاى او ده كمند ببردند پس نامداران شاه دبيقى و ديباى رومى سياه برو تافته عود و كافور و مشك تنش را بدو در بكردند خشك نهادند زير اندرش تخت عاج بسر بر ز كافور و ز مشك تاج چو برگشت كىخسرو از پيش تخت در خوابگه را ببستند سخت كسى نيز كاوس كى را نديد ز كين و ز آوردگاه آرميد چنينست رسم سراى سپنج نمانى درو جاودانه مرنج نه دانا گذر يابد از چنگ مرگ نه جنگ آوران زير خفتان و ترگ اگر شاه باشى و گر زردهشت نهالى ز خاكست و بالين ز خشت چنان دان كه گيتى ترا دشمنست زمين بستر و گور پيراهنست چهل روز سوگ نيا داشت شاه ز شادى شده دور و ز تاج و گاه پس آنگه نشست از بر تخت عاج بسر بر نهاد آن دلافروز تاج سپاه انجمن شد بدرگاه شاه ردان و بزرگان زرّين كلاه بشاهى برو آفرين خواندند بران تاج بر گوهر افشاندند يكى سور بد در جهان سر بسر چو بر تخت بنشست پيروزگر برين گونه تا ساليان گشت شست جهان شد همه شاه را زير دست
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه اولbst3 . |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||