 |
 |
|
|
شـــــا هـــــنامه
نامه نوشتن خسرو به رستم
نويسنده نامه را پيش خواند وزين داستان چند با او براند برستم يكى نامه فرمود شاه نوشتن ز مهتر سوى نيكخواه كه اى پهلوان زاده پر هنر ز گردان لشكر برآورده سر دل شهر ياران و پشت كيان بفرمان هر كس كمر بر ميان توى از نياكان مرا يادگار هميشه كمر بسته كار زار ترا داد گردون بمردى پلنگ بدريا ز بيمت خروشان نهنگ جهان را ز ديوان مازندران بشستى و كندى بدان را سران چه مايه سر تاج داران ز گاه ربودى و بر كندى از پيشگاه نويسنده نامه را پيش خواند وزين داستان چند با او براند برستم يكى نامه فرمود شاه نوشتن ز مهتر سوى نيكخواه كه اى پهلوان زاده پر هنر ز گردان لشكر برآورده سر دل شهر ياران و پشت كيان بفرمان هر كس كمر بر ميان توى از نياكان مرا يادگار هميشه كمر بسته كار زار ترا داد گردون بمردى پلنگ بدريا ز بيمت خروشان نهنگ جهان را ز ديوان مازندران بشستى و كندى بدان را سران چه مايه سر تاج داران ز گاه ربودى و بر كندى از پيشگاه بسا دشمنان كز تو بىجان شدست بسا بوم و بر كز تو ويران شدست سر پهلوانى و لشكر پناه بنزديك شاهان ترا دستگاه همه جادوان را ببستى بگرز بيفروختى تاج شاهان ببرز چه افراسياب و چه شاهان چين نوشته همه نام تو بر نگين هران بند كز دست تو بسته شد گشايندگان را جگر خسته شد گشاينده بند بسته توى كيان را سپهر خجسته توى ترا ايزد اين زور پيلان كه داد دل و هوش و فرهنگ فرخ نژاد بدان داد تا دست فرياد خواه بگيرى بر آرى ز تاريك چاه كنون اين يكى كار بايسته پيش فراز آمد و اينت شايسته خويش بتو دارد اميد گودرز و گيو كه هستى بهر كشور امروز نيو شناسى بنزديك من جاهشان زبان و دل و راى يكتاهشان سزد گر تو اين را ندارى برنج بخواه آنچ بايد ز مردان و گنج كه هرگز بدين دودمان غم نبود فروزنده تر زين چنان كم شنود نبد گيو را خود جز اين پور كس چه فرزند بود و چه فرياد رس فروان بنزد منش دستگاه مرا و نياى مرا نيكخواه بهر سو كه جويمش يابم بجاى بهر نيك و بد پيش من بر بپاى چو اين نامه من بخوانى مپاى بزودى تو با گيو خيز اندر آى بدان تا بدين كار با ما بهم زنى راى فرخ بهر بيش و كم ز مردان و ز گنج و ز خواسته بيارم بپيش تو آراسته بفرخ پئ و بر شده نام تو ز توران بر آيد همه كام تو چنانچون ببايد بسازى نوا مگر بيژن از بند يابد رها
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه اولbst3 . |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||