شـــــا هـــــنامه/كشته شدن تور بر دست منوچهر

توچال کوه تهران

	شـــــا هـــــنامه/كشته شدن تور بر دست منوچهر
شـــــا هـــــنامه كشته شدن تور بر دست منوچهر چو از روز رخشنده نيمى برفت دل هر دو جنگى ز كينه بتفت‏ بتدبير يك با دگر ساختند همه راى بيهوده انداختند كه چون شب شود ما شبيخون كنيم همه دشت و هامون پر از خون كنيم‏ چو كار آگهان آگهى يافتند دوان زى منوچهر بشتافتند رسيدند پيش منوچهر شاه بگفتند تا برنشاند سپاه‏ منوچهر بشنيد و بگشاد گوش سوى چاره شد مرد بسيار هوش‏ سپه را سراسر بقارن سپرد كمين‏گاه بگزيد سالار گرد ببرد از سران نامور سى هزار دليران و گردان خنجرگزار چو از روز رخشنده نيمى برفت دل هر دو جنگى ز كينه بتفت‏ بتدبير يك با دگر ساختند همه راى بيهوده انداختند كه چون شب شود ما شبيخون كنيم همه دشت و هامون پر از خون كنيم‏ چو كار آگهان آگهى يافتند دوان زى منوچهر بشتافتند رسيدند پيش منوچهر شاه بگفتند تا برنشاند سپاه‏ منوچهر بشنيد و بگشاد گوش سوى چاره شد مرد بسيار هوش‏ سپه را سراسر بقارن سپرد كمين‏گاه بگزيد سالار گرد ببرد از سران نامور سى هزار دليران و گردان خنجرگزار كمين‏گاه را جاى شايسته ديد سواران جنگى و بايسته ديد چو شب تيره شد تور با صد هزار بيامد كمربسته كارزار شبيخون سگاليده و ساخته بپيوسته تير و كمان آخته‏ چو آمد سپه ديد بر جاى خويش درفش فروزنده بر پاى پيش‏ جز از جنگ و پيكار چاره نديد خروش از ميان سپه بر كشيد ز گرد سواران هوا بست ميغ چو برق درخشنده پولاد تيغ‏ هوا را تو گفتى همى بر فروخت چو الماس روى زمين را بسوخت‏ بمغز اندرون بانگ پولاد خاست بابر اندرون آتش و باد خاست‏ بر آورد شاه از كمين‏گاه سر نبد تور را از دو رويه گذر عنان را بپيچيد و برگاشت روى بر آمد ز لشكر يكى هاى‏هوى‏ دمان از پس ايدر منوچهر شاه رسيد اندر آن نامور كينه خواه‏ يكى نيزه انداخت بر پشت او نگونسار شد خنجر از مشت او ز زين بر گرفتش بكردار باد بزد بر زمين داد مردى بداد سرش را هم آنگه ز تن دور كرد دد و دام را از تنش سور كرد بيامد بلشكرگه خويش باز بديدار آن لشكر سرفراز
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۶ساعت 6:45 AM توسط ارغوان \|

	درباره


RSS POWERED BY BLOGFA.COM