 |
 |
|
|
شـــــا هـــــنامه
یکی نامه بنوشــــت شــــاه زمــــــیــــن به خاور خدای و بــــــه ســــــــالار چین سر نـــامــــه کــــرد آفــــــریــــن خدای کجا هست و باشــد هــمـــــیــشــــه بجای چنین گــفــت کـــایـــــن نــامـــۀ پند مند بـه نزد دو خورشــــیـــــد گــشــتــه بــلـند دو سنگی ،دو جنـــگی،دو شــــاه زمین مـــیان کــیان چـــــــون درخــشــان نگین از آن کاو ز هـــــر گـــــونه دیده جهان شـــــــــــده آشـــــــــکارا بــروبــر نهــان گرایـــــنــــــــدۀ تــیــغ و گــرز گـــــران فـــــروزنـــــدۀ نـــامـــداران افـــســــران نــمـــــــایــنــدۀ شــب بــه روز ســـــپـید گـــــــشـایــنـــــدۀ گـــــنــج پــیــش امـــید هــمـــــــه رنـــجها گشته آســان بــدوی بـــــــــــــرو روشــنــی انــدر آورده روی نـــــخواهم هـــــمی خویشـــتــن را کلاه نـــه آگــــنده گـــنــج و نه تاج و نــه گــاه ســــه فـــرزنــــد را خواهم آرام و نــاز از آن پــــــــــس که دیــــدیـــم رنــج دراز بـــرادر کـــزو بــــود دلـــتـــان بــه درد وگـــــر چـــنــــد هرگز نـــزد بــــاد ســرد دوان آمـــــد از بــهـــــــــر آزارتـــــان کــــــه بــــــود آرزومــنـد دیـــــدارتـــــان بیفگند شاهی ،شـــــــمــا را گــــزیـــد چــــنان کز ره نـــــــامـــداران ســـزیــــد ز تخت انـــــدر آمد به زین بر نـشست بــــرفت و مــیـــان بـــنـــدگـــی را ببست بدان کاو بـــــه سال از شما کـهترست نـــوازیــــــدن کــــــهتر انـــــدر خورست گرامــــــیـــش داریــــد و نوشه خورید چــــو پـــرورده شـــد تن ، روان پرورید چــــو از بــــودنــش بــگذرد روز چند فــــرســتــیـد با زی مـــنـــش ارجــمــنـد نهادنــــد بــــر نـــامـــه بـــر مهر شاه ز ایـــوان بـــر ایــــرج گزیـــن کــرد راه بــشـــد با تنــی چـــنـــد بــرنـــا و پــیر چــــــــــنان چــون بـود راه رانـــاگـــزیــر ************ چو تـــنـــگ انـدر آمد به نزدیــکـشان نـــبـــــــــود آگـه از رای تـــاریــکـــشـان پذیره شـــدنـــــدش به آیــیـــن خــویش ســـپــه ســربـــــــسر باز بـــردنـــد پــیش چــــــو دیـــدنـد روی بـــرادر بــه مهر یــکی تـــازه تـــــــر بر گــشـــادنــد چــهر دو پر خاش جــوی با یکی نیک خوی گـــرفـــتـنــد پـــرســـــــش نه بـر آرزوی دو دل پر ز کــیــنـــه یکی دل بــجای بــــرفــتــند هــر ســـه بــــه پرده سـرای به ایرج نگه کرد یـــکـــسر ســــپــاه کــــــــه او بد سزاوار تـــخـــت و کــــلاه بی آرامشــان شــــد دل از مـــهـر او دل از مـــــــــهر و دیده پر از چـــــهر او ســـپـــاه پـــراگـــنده شد جفت جـــفت هـــــــــمه نام ایـــرج بـــد انـــدر نــــهفت که هسـت این سزاوار شاهــنــشهی جــــــــز ایــن را نـــزیــــبـــد کـــلاه مهی به لــشکر نگه کرد ســلم از کــــران ســـــــــرش گشت از کــار لشکر گـران به لــشکر گه آمـــد دلی پر ز کـــیــن جگر پــــــر ز خــون،ابـــروان پر ز چین سراپـــرده پــــــرداخـــت ار انـــجمن خـــــود و تــــور بــــنـشـسـت بـــا رایزن سخن شــــد پـــژوهــنــده از هـر دری ز شــــاهی و از تـــاج هــــر کـــــشوری به تور از مــــیان ســــخن سلــم گفت کـــه یـــک یـک سپاه ازچه گشتنـد جفت بــه هــــنـــگــامــۀ بــازگــشتن ز راه نــــکــردی هــمـانـا بـــه لـــشکـــر نگاه ســـپـــــاه دو شـــاه از پـــذیره شــدن دگــــر بــــــود و دیـــگـــر بــــه بازآمدن که چـــندان کجا راه بـــگـــذاشــتـنـــد یـــکی چــــــشم از ایرج نه بـــرداشـتـند از ایــــران دلم خود به دو نــیـــم بـود بـــه انـــــدیشه اندیـــشـــگان بـــر فزود سپــــاه دو کشور چو کردم نـــگـــــاه از ایـــن پـــــــس جز او را نخوانند شــاه اگر بیخ او نـــگــســـلانی ز جـــای ز تـــخـــت بـــلـــــندت کــــشد زیـــر پـای برین گونه از جــای بــــرخاستـــند هـــــــمـــــه شب همی چاره آراســـتــنــد
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه اولbst3 . |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||