 |
 |
|
|
شـــــا هـــــنامه
بر تخت نشستن خسرو
چو خسرو نشست از بر تخت زر برفتند هر كس كه بودش هنر گرانمايگان را همه خواندند بر آن تاج نو گوهر افشاندند بموبد چنين گفت كاين تاج و تخت نيابد مگر مردم نيك بخت مبادا مرا پيشه جز راستى كه بيدادى آرد همه كاستى ابا هر كسى راى ما آشتيست ز پيكار كردن سر ما تهيست ز يزدان پذيرفتم اين تخت نو همين روشن و مايه ور بخت نو چو خسرو نشست از بر تخت زر برفتند هر كس كه بودش هنر گرانمايگان را همه خواندند بر آن تاج نو گوهر افشاندند بموبد چنين گفت كاين تاج و تخت نيابد مگر مردم نيك بخت مبادا مرا پيشه جز راستى كه بيدادى آرد همه كاستى ابا هر كسى راى ما آشتيست ز پيكار كردن سر ما تهيست ز يزدان پذيرفتم اين تخت نو همين روشن و مايه ور بخت نو شما نيز دلها بفرمان دهيد بهر كار بر ما سپاسى نهيد از آزردن مردم پارسا و ديگر كشيدن سر از پادشا سوم دور بودن ز چيز كسان كه دودش بود سوى آن كس رسان كه درگاه و بىگه كسى را بسوخت ببى مايه چيزى دلش برفروخت دگر هرچ در مردمى در خورد مر آن را پذيرنده باشد خرد نباشد مرا با كسى داورى اگر تاج جويد گر انگشترى كرا گوهر تن بود با نژاد نگويد سخن با كسى جز بداد نباشد شما را جز از ايمنى نيازد بكردار آهرمنى هر آن كس كه بشنيد گفتار شاه همى آفرين خواند بر تاج و گاه برفتند شاد از بر تخت او بسى آفرين بود بر بخت او سپهبد فرود آمد از تخت شاد همه شب ز هرمز همى كرد ياد
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه اولbst3 . |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||